خاندان او؛ 4) شاهان ايران اسلامي؛ 5) تذكرهٴ اوليا و ادبا (حدود 490 تن؛ جز چند تن پزشك، در ميانشان هيچ دانشمندي نيست)؛ 6) تاريخ قزوين و بزرگان آن، گاه در برخي نسخهها شجرهنامهاي ديده ميشود.
تمام كتاب شامل حدود 000،170 كلمه است، كه با توجه به وسعت موضوع نسبتاً مختصر است.
گزارشها عموماً گذرا هستند، با اينحال در آنها تازگيهايي ديده ميشود، بهويژه در مورد معاصران.
2. ظفرنامه كه منظومهاي تاريخي است، شامل 75000 بيت و تكملهاي است بر
شاهنامهٴ فردوسي (يازدهم ـ 1)، تا حدود 1331م/ 732 ه ق و تنها نسخهٴ شناختهشدهٴ آن (موزهٴ بريتانيا 2833 شرقي) حاوي متني از
شاهنامه هم هست كه حمدالله شش سال براي تصحيح آن زحمت كشيده است. او ظفرنامه را در سال 735 ه ق/ 1334 ـ 1335 م پس از 15 سال كار بر روي آن به انجام رسانده و در وقت شروع به آن كار 40 سال داشته، بنابراين، نتيجه ميگيريم كه او در سال680ه ق/ 1281 ـ 1282 م به دنيا آمده است. اين منظومهٴ عظيم (كه يك چهارم مفصلتر از
شاهنامهٴ فردوسي است) با زندگي پيامبر [ص] آغاز ميشود و با حوادث سال 1331 ـ 1332 پايان مييابد. دستهبندي اشعار ديوان برحسب ترتيب زماني بسيار منظم است. يعني به هر قرني حدود 10,000 بيت اختصاص يافته، يا 25,000 بيت به اعراب در بخش اول، 20,000 بيت به ايرانيان و 30,000 بيت به [تركان و] مغولان.
3. نزهةالقلوب در سال 1340م/ 741 ه ق به خواهش دوستاني كه نيازمند چنين كتابي ــ درباب جهانشناسي و دايرةالمعارف علمي ــ بودند به زبان فارسي تأليف شده است. او از آثار عربي فراواني استفاده كرده كه گاه به صورتي غيردقيق از آنها نام برده (فهرست كامل آنها در فهرست كتابهاي فارسي موزهٴ بريتانيا توسط ريو ذكر شده است؛ 1، 418 ـ 419، 1879.) اين كتاب در 5 بخش است: مقدمه، سه مقاله، پيوست به شرح زير:
فاتحه: شرح افلاك، اجرام و عناصر، ربع مسكون، طول و عرض، اقاليم.
مقالهٴ اول: كانيشناسي، گياهشناسي، جانورشناسي. غرض اصلي از نگارش اين بخش اهداف پزشكي بوده است. مثلاً بخش جانورشناسي حاوي توصيف 228 جانور و شرح خواص پزشكي و جادويي آنهاست. قريب يكصد بيماري ذكر شده است. جانوران برحسب محل اقامتشان به سه گروه خشكي، دريا و هوا تقسيم شدهاند و گروه اول باز به پنج گروه فرعي تقسيم شدهاند، جانوران اهلي، جانوران وحشي، درندگان، جانوران سمي و خزندگان (زواحف)، جانوراني كه برخي اعضايشان شبيه اعضاي آدمي است. در هر بخش جانوران بهترتيب الفبايي نام عربيشان معرفي شدهاند. مترادفات عربي، معادل فارسي، گاه تركي و مغولي آنها نيز داده شده است. خرافات زيادي در اين كتاب با اطلاعات علمي مخلوط گرديده است. بخش جانورشناسي با آثار مشابه فارسي و عربي از اين لحاظ فرق دارد كه معلومات علمي آن با همهٴ